Opening

Storm

Langzaam zie ik steeds meer.
En ik hoor meer
En ik voel meer

Ik voel mijn huid,
ik voel mijn emoties

Ongefilterd,
ongeordend

Ik kan niet meer ordenen,
ik zou niet weten op basis waarvan
Ordenen is pu

Ik voel
en ik adem

Ik leef,
tot in de toppen van mijn vingers
en de punten van mijn tenen.

En ik wil leven,
tot de laatste snik

En ik wil bijdragen,
ik wil me uiten
Ik wil schreeuwen en fluisteren
Ik wil horen en gehoord worden

En ik wil goed doen,
al zou ik niet weten wat het is,
ik voel het wel
Ik wil het proberen

Ik wil ontdekken,
wat ik ben
en wie
en waarvoor.

En ik wil het weten
Al is er geen bodem,
is er geen zekerheid,
ik wil weten door ervaren

Ik wil theorieën en gedachten,
die me vervullen,
die me raken,
ik wil compleet zijn
Compleetheid ervaren

En ik wil dromen
en de dromen bereiken.
Of het kan is pu,
hoe is pu,
maar ik wil het

En als het niet lukt,
neem ik de volgende,
dromen genoeg

En ik wil de waarheid,
niet 1,
maar 1000.
Tegenstrijdig,
door elkaar heen,
als stormen wil ik ze door mijn lijf.

Storm,
dat ben ik,
dat voel ik,
dat ervaar ik.
© mirdan 2004 < >