Osmo

Met pu geef je een woord aan de leegte, met mu geef je een woord aan het mysterie van het ervaren. 2 woorden, 2 pijlers om in de leegte een filosofie op te bouwen die contact maakt met de leefwereld.

Maar er is meer. Pu is overvloedig aanwezig in de leegte en in de leefwereld. Mu net zo goed. De leegte zelf ervaren, de flarden ervaren, de leefwereld ervaren, allemaal mu. Maar dat zijn ‘enkel’ de ervaringen. Hoe is het gesteld met hoe het ‘echt’ zit? Hoe om te gaan met de waarheid achter de ervaringen van mu? Die waarheden die allemaal wegvallen in de leegte?

Ook daar is een woord voor, osmo.

Definitie

Ook osmo heeft een definitie: Alles dat mij doet ervaren. En een symbool. Een cirkel met drie stippen er omheen.

In de Mirdanafbeelding neemt osmo de plek rechtsonder in. Het is één van de vier pijlers.

Alles dat mij doet ervaren. Wat betekent dat?

Osmo is de wereld buiten mu. Dat wat er echt is in tegenstelling tot hoe we het ervaren.

Het probleem is dat we er enkel via onze ervaringen kennis van kunnen nemen. We kunnen er naar kijken, het aanraken, horen, voelen, proeven, uit elkaar halen, onderzoeken, er metingen aan doen. Dat geeft ons allemaal ervaringen over het ‘ding an sich’, maar het ‘ding an sich’ blijft onbekend.

Hoe meer van onze ervaringen overeenkomen, hoe waarschijnlijker het is, dat het ‘echt’ bestaat, maar zekerheid over de aard krijgen we niet.

Osmo is de verzameling van dingen an sich. Dingen zoals ze ‘echt’ zijn. Maar zoals ze echt zijn, zo ervaren we ze niet.

Ons bewustzijn verandert de zaken uit osmo, het maakt er iets anders van, het vormt het om in een ervaring.

Wij merken alleen op wat in mu zit, osmo zelf kennen we niet.

Wanneer je een boom opmerkt, dan kunnen we het zien, aanraken, soms de bladeren horen ruisen. Maar wat die boom echt is? Is het een stam, met takken en bladeren? Is het een heleboel cellen, met hout en bast? Is het een verzameling atomen met oneindige leegtes tussen de kern en electronen? Is het een verzameling kwantumdeeltjes die zowel wel als niet op één plek aanwezig zijn? Of is de echte wereld, inclusief boom een simulatie?
De wetenschap verandert de antwoorden op wat de aard is van materie om de zoveel jaar. En er is weinig reden aan te nemen dat ze daar niet mee doorgaan. Maar onze ervaring van een boom verandert veel minder. Onze ervaringen verschillen alleen per persoon. Een boswachter ervaart een boom anders dan een vogel met een nest in die boom en die ervaart het weer anders dan een bever, of een houthakker. En zij allemaal weer anders dan een natuurkundige.

Het zijn 2 verschillende werelden, osmo en mu. De ene bevat alles wat er echt is, de ander bevat onze ervaringen. Osmo bevat de dingen an sich, mu de ervaringen an sich. Ze hebben met elkaar te maken, maar hoe is minder duidelijk. We weten niet eens zeker dat er iets is buiten ons bewustzijn. Misschien gebeurt alles er wel alleen maar binnen en zijn de ervaringen zelf alles wat er is. Dat zou wellicht kunnen, maar dat weten we niet. Hoe het buiten mu is, is osmo. Zelfs als osmo alleen bestaat uit een hele grote rand, alleen uit bewustzijn, dan nog ervaren we het alleen vanuit onze mu, vanuit de binnenkant. En heeft iedereen zijn eigen mu.

De kans dat osmo niet alleen maar uit bewustzijn bestaat is er ook. Een echte wereld, die wellicht op een bepaalde manier overeenkomt met onze mu. Dat zou kunnen, dat kun je niet uitsluiten.

Hoe kom je daar meer over te weten? Hoe kom je daar zo dichtbij mogelijk?

Wetenschap

Wetenschap is een ideeënstrijd. Is de aarde plat of is de aarde rond? Waaruit bestaat licht? Hoe is het in de 19e eeuw werkelijk gegaan tijdens de oorlogen van Napoleon?

Je zou kunnen denken dat omdat ieder zijn eigen mu heeft en we niet echt bij osmo kunnen komen, dat de Mirdan-filosofie een relativerende en subjectieve filosofie voorstaat, waarbij wetenschap enkel een mening is. Dat is niet het geval.

Wanneer ervaringen heel lang, heel stabiel zijn en ze worden ondersteund door veel verschillende ervaringen en ook nog door de ervaringen van anderen, dan komen we nog steeds niet helemaal bij ‘de waarheid’ van osmo, maar kunnen we het wel zo dicht mogelijk benaderen.

Wanneer je een ander mens ziet, die je kan horen en zien, waar je tegen kan praten en die terugpraat en die ook gezien wordt door andere mensen, dan zijn die ervaringen meer zeker dan wanneer je een geest zou zien. De geest zie je wellicht, maar slechter, hoor je niet (of maar soms), verdwijnt zo maar en anderen zien die geest niet, dan is het minder zeker dat die geest bestaat. De ervaringen van die geest worden minder ondersteunt door andere ervaringen dan het ervaren van een ander mens.

Iets vergelijkbaars geldt in de wetenschap. Wanneer je twee theorieën hebt en de eerste voldoet aan minder ervaringen dan de tweede, dan is de tweede theorie waarschijnlijker. Het maakt ook nog verschil uit welke ervaringen het zijn. Wanneer je één theorie kunt begrijpen en die ondersteunt wordt door vele andere theorieën, dan is de kans dat die theorie beter is, groter dan een theorie die je niet kan begrijpen en die niet ondersteunt wordt door andere theorieën.

Wanneer je bewust ervaringen uitsluit om een theorie te laten passeren ben je niet oprecht bezig. Eerlijk kijken naar al je ervaringen zorgt dat je waarschijnlijk dichter bij osmo komt.

Kopje

Osmo maakt ons, laat ons ervaren, is datgene die ons lichaam heeft laten ontstaan. We ervaren in mu. Handelen doen we vanuit mu, maar gebeurt in osmo. Wat er exact gebeurt wanneer we een actie uitvoeren weten we niet. Wanneer je een kopje op tafel zet, weten we niet precies hoeveel bacteriën daarmee gedood zijn, of welke gevolgen dat heeft voor de luchtstroming in de kamer. Of zelfs maar wat een kopje of tafel exact is. De gevolgen ervan kunnen weer terecht komen in mu. Even later zie je het kopje weer staan en krijg je zin in een volgende slok.

Vragen

Osmo laat zien dat we op een aantal vragen geen definitief antwoord gaan krijgen. Vragen die gaan over osmo kunnen we niet met zekerheid beantwoorden. We kunnen er enkel dichterbij komen als we een antwoord hebben die meer ervaringen verklaart. Je kunt ook meer ervaringen over de vraag verzamelen door op onderzoek te gaan. Maar of er niet ooit een antwoord komt die nog beter is, zullen we niet weten. Of goed en kwaad bestaat buiten de mens, of er fundamenteel verschil is tussen lichaam en geest, wat de aard is van materie. Allemaal vragen waar je lang over kan praten en waarvan de antwoorden belangrijk kunnen zijn voor ons. Maar waarvan het goed is te beseffen dat het onze ervaringen zijn die maken of we een voorkeur hebben voor één van de antwoorden en dat onze ervaringen veranderen. Het belangrijkste dat we kunnen doen is oog blijven houden voor de ervaringen in mu die niet overeenkomen met de antwoorden van onze keuze. Die ervaringen, die banen de weg naar andere antwoorden, die beter overeenkomen met onze (blijvend veranderende) mu.

Osmo laat zien dat onze theorieën zullen blijven veranderen. Osmo kennen we niet, mu verandert continu. Sommige theorieën zullen ons hele leven stabiel blijven. Sommigen zullen eeuwen in één of andere vorm aanwezig blijven. De meesten wijzigen.

Natuur en Cultuur

Wij creëeren onze hele wereld met ons mysterieuze bewustzijn. Alles wat je ziet en ervaart gebeurt in ons bewustzijn en dat vormt mu.

Onze bewustzijns doen dat waarschijnlijk allemaal net anders, die ervaringen worden anders gecreëerd. Net zoals dat onze vingerafdrukken en gezichten anders zijn.

Hoe onze bewustzijns dat doen, ervaringen creëeren, dat is mysterieus, magisch wellicht en in ieder geval nu nog volstrekt onbegrijpelijk (pu).

De natuur (of osmo) laat op oneindig veel plekken al die unieke bewustzijns ontstaan waar al die verhalen, al die werelden in verschijnen.

Onze wereld, ons bewustzijn is een natuurverschijnsel. Wij zijn allemaal een uniek natuurverschijnsel

Onze hele wereld ontstaat in osmo, in ons unieke natuurlijk gevormde bewustzijn. Osmo omvormt alles wat we zien, voelen en denken, omdat het bewustzijn zelf een uniek, onbegrijpelijk verschijnsel is dat uit osmo is ontstaan.

Zelfs als je naar een plastic kopje kijkt is het één en al osmo wat er gebeurt.

Alles wat we zien, voelen, denken, horen is onderdeel van onze wereld, gevormd door het mysterieuze verschijnsel van ons bewustzijn.

Er lijkt volgens de Mirdan-filosofie niet echt een kloof te zijn zijn tussen mens en natuur, ons bewustzijn is osmo, alles daarbinnen en daarbuiten ook.

Lichaam en geest

Hoe ons lichaam werkt in osmo weten we niet. We ervaren ons lichaam wel in mu.

Hoe ons bewustzijn in osmo werkt weten we niet. We ervaren ons bewustzijn wel in mu.

We ervaren van binnenuit ons lichaam en ons bewustzijn. We ervaren pijn, stress, gevoelens, emoties, gedachten. Zowel ervaringen gevormd door ons lichaam als door onze geest ervaren we.

Er lijkt geen fundamenteel verschil tussen lichaam en geest als je het bekijkt via de Mirdan-filosofie.

Alles in mu

Osmo laat alles in mu ontstaan. Maar waarom weten we niet, hoe het dat doet ook niet. We krijgen geen zekere antwoorden. Het zou kunnen dat er een reden is voor al onze ervaringen, misschien ook niet. In ieder geval zijn er geen zekere redenen waarom we een voorkeur zouden geven aan sommige ervaringen boven andere. Alles in onze mu zou een reden kunnen hebben, of niet. Maar daar komen we niet achter.

De Mirdan-filosofie maakt geen keuzes tussen ervaringen in mu. Het heeft er geen basis voor.

Één methode om daar mee om te gaan is om alle ervaringen in mu even serieus te nemen.

Een andere methode is om er theorieën over te vormen en die zo eerlijk mogelijk te toetsen aan zo veel mogelijk verschillende soorten ervaringen.

Osmo en leegte

Osmo is een woord voor het niet kunnen weten van de waarheid. Waar de waarheden wegvallen in de leegte en enkel via onze ervaringen van mu tot ons komen in de leefwereld, kunnen we het wel benoemen met een woord. De waarheid achter mu. En is zo een derde pijler in ons platform in de leegte.