Blog van mirdan

De Maand van de Filosofie staat dit jaar in het teken van de ziel.

Er zijn vele verschillende meningen over wat de ziel is en of het eigenlijk wel bestaat. De hoofdstromen in deze tijd lijken te zijn:

• "Wij zijn ons brein": de ziel bestaat niet zelf, als het al bestaat is het een gevolg van ons lichaam.
• "De ziel is meer dan ons lichaam", een substantie of kracht die er al dan niet eerder was dan ons lichaam en al dan niet blijft bestaan na onze dood.

Het maakt uit of de eerste zienswijze klopt of de tweede.

Revolutionaire tijden vragen om een nieuwe denkwijze...

Mirdan biedt de begrippen om deze tijd te duiden en biedt een filosofische basis voor de tijden die komen gaan.
De 3 deugden:
1 wees eerlijk over wat je weet en niet weet
2 wees nieuwsgierig naar wie je bent en wat je ervaart (en neem jezelf niet als vanzelfsprekend )
3 sta in contact met anderen en de wereld en handel (en sta toe dat dat jou verandert) (ga verder met 1)

ik accepteer de dood, maar wil niet dood
ik accepteer de dood, maar wil leven
ik accepteer mijn levensdrang tot in de dood
ik accepteer mijn leven

Het Mirdan symbool bestaat uit 4 elementen. Het is een bewustzijnssymbool.

De lijn is het tweede element van het symbool. De lijn staat symbool voor levensdrang.
Levensdrang is de energie die ons voort draagt. We kunnen wel kwetsbaar zijn, maar door de levensdrang gaan we verder, willen we verder, in principe ondanks alles.
Levensdrang voedt ons, drijft ons, laat ons willen, dromen, hunkeren, verlangen.

"Hoe meer ik van de 2e wereldoorlog lees hoe minder ik er van begrijp" hoor ik de laatste weken regelmatig, vooral als het gaat over de holocaust.

Dat gevoel ken ik en deel ik.

Samen met de atoombommen op japan en de in mijn jeugd realistische dreiging van totale vernietiging tijden de Koude Oorlog maakte dat ik het gevoel had dat onze cultuur op een eindpunt was gekomen.
Christendom en de (Griekse) filosofie die uiteindelijk uit leken te monden in totale vernietiging.

En ik kon niet begrijpen waar mensen toe in staat bleken en leken.

Als ik aan filosofen denk zie ik mensen voor me die vooral veel boeken lezen en proberen in de enorme traditie van de Westerse filosofie zich stand te houden en hier en daar een detail te commentarieren, te veranderen en als het mee zit toe te voegen.

Pu betekent: Alles wat ik nu niet weet en begrijp.

Pu is een abstractie, vergelijkbaar met een reëel getal in de wiskunde.
Het is te zien als een wiskundige verzameling van alle mentale componenten die je classificeert as "onbekend" of "ik begrijp het niet". Pu heeft geen tegenhanger in de echte wereld, het bestaat alleen in je bewustzijn.

Er zijn grenzen waar wetenschap en filosofie niet voorbij lijken te kunnen.
Sommige mensen willen die grenzen niet zien, ze vinden het moeilijk te onderkennen dat ze bestaan.

Andere mensen zien die grenzen wel, maar gaan fantaseren over hun betekenis en wat er achter die grenzen ligt. Ik denk dat dat niet terecht is.

De grenzen hebben de neiging om zich te verplaatsen, in ieder geval ons beeld van die grenzen.

Onlangs las ik over een filosofische en wetenschappelijke grens, geschreven door Bernard d'Espagnat.